Przeciwciała przeciwjądrowe (anti-nuclear antibodies, ANA) w twardzinie układowej występują u ok. 90–95% pacjentów i wykorzystuje się je do ustalenia rozpoznania, prognozowania przebiegu klinicznego i przeżycia. Czyni to z nich najważniejsze narzędzie procesu diagnostycznego i prognostycznego w twardzinie układowej. W praktyce klinicznej najczęściej wykorzystywane są przeciwciała przeciwko topoizomerazie I (ATA), przeciwciała przeciwko polimerazie RNA III (ARA) i przeciwciała przeciw centromerom (ACA). Pomimo braku kryteriów diagnostycznych twardziny układowej, wyżej wymienione przeciwciała stosuje się do ustalenia rozpoznania na podstawie kryteriów klasyfikacyjnych ACR/EULAR, które w nowelizacji z 2013 r. uwzględniły obecność tych przeciwciał (1).

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.