Pacjenci z objawami choroby refluksowej przełyku (gastroesophageal reflux disease, GERD) stanowią liczną grupę chorych w codziennej praktyce klinicznej i ambulatoryjnej, w tym w POZ. Zaburzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego charakterystyczne dla GERD utrudniają codzienne funkcjonowanie i obniżają w różnym stopniu jakość życia pacjentów. GERD jest przewlekłą chorobą, manifestującą się cofaniem treści pokarmowej z żołądka do przełyku, powodując uciążliwe objawy i późniejsze powikłania. Wśród pacjentów ok. 30% ma widoczne w endoskopii uszkodzenie błony śluzowej, a 70% prawidłową błonę śluzową przełyku. Optymalne leczenie farmakologiczne GERD obejmuje zapobieganie, kontrolę i łagodzenie objawów podmiotowych oraz objawów wynikających z uszkodzenia błony śluzowej. Taka terapia ma na celu zapobieganie przewlekłym powikłaniom GERD: przełykowi Barretta, zwężeniom i gruczolakorakowi przełyku (1). U podłoża objawów GERD leżą wieloczynnikowe interakcje pomiędzy mechanizmami anatomicznymi, czynnościowymi i neurofizjologicznymi.

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.