Czytelnia on-line

Pediatria Terapia 2026, 2 ( 457 ) :  35  -  42

Stałe i dzienne przerywane nietrzymanie moczu u dzieci

Continuous and daytime urinary incontinence in children

Summary: Urinary incontinence in children is a common condition with a complex, multifactorial etiopathogenesis. According to the ICCS classification, urinary incontinence is divided into continuous and intermittent forms, as well as daytime and nighttime incontinence. Continuous urinary incontinence occurs in children of all ages and is associated with congenital anomalies of the urogenital tract or neurogenic disorders, whereas intermittent daytime incontinence is diagnosed in children aged ≥5 years. This article provides a detailed discussion of continuous and daytime urinary incontinence. The causes of this type of incontinence include overactive and underactive bladder, dysfunctional voiding, Hinman syndrome, giggle incontinence, delayed voiding, Bladder and Bowel Dysfunction and vesicovaginal reflux. Daytime urinary incontinence is most often functional in nature, with additional contributing factors such as improper and/or delayed toilet training, incorrect voiding posture, and habits that promote constipation, including insufficient fluid intake, an inadequate diet, and a sedentary lifestyle. These factors are modifiable, which makes their recognition particularly important when planning treatment. It should be emphasized that long-lasting urinary incontinence is not only a risk factor for developing urinary tract infections but also a significant source of psychosocial problems. For most children, the diagnostic process and initial management should be undertaken by primary care physicians and pediatricians. Continuation of care should involve close collaboration with pediatric specialists, such as pediatric nephrologists and urologists, as well as psychologists.
Keywords: continuous urinary incontinence, daytime urinary incontinence, overactive bladder, underactive bladder, children
Słowa kluczowe: stałe nietrzymanie moczu, dzienne nietrzymanie moczu, pęcherz nadreaktywny, pęcherz niedoczynny, dzieci

Oddawanie moczu podlegające świadomej kontroli ośrodkowego układu nerwowego jest procesem znacznie bardziej złożonym, niż mogłoby się wydawać. Ta funkcja nie jest wykształcona od urodzenia i u najmłodszych odbywa się na zasadzie prostego odruchu rdzeniowego, niezależnego od woli. Umiejętność świadomej kontroli mikcji rozwija się stopniowo wraz z dojrzewaniem układu nerwowego i struktur anatomicznych dolnych dróg moczowych. Zwykle większość dzieci w wieku około 3 lat uzyskuje kontrolę dzienną nad oddawaniem moczu, natomiast nocna kontynencja pojawia się dopiero pod koniec 5. r.ż. (1). Prawidłowy proces oddawania moczu może być też zaburzony przez czynniki nabyte, takie jak infekcje dróg moczowych czy przewlekłe zaparcia, które wpływają zarówno na funkcję pęcherza, jak i na mechanizmy nerwowe regulujące mikcję.

Zdjęcie: Photogenica.

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.

Inne prace autorów:

Dodaj komentarz