Pierwsze glikokortykosteroidy do stosowania wziewnego wprowadzono do leczenia w latach 70. XX wieku i nadal jest to podstawowa grupa leków przeciwzapalnych wykorzystywana w terapii przewlekłej astmy oraz zaawansowanych stadiów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (1).

Z dostępnych obecnie glikokortykosteroidów wziewnych tylko dipropionian beklometazonu oraz cyklezonid występują w postaci nieaktywnego proleku. W przypadku dipropionianiu beklometazonu (prolek) substancją czynną jest propionian beklometazonu, a cyklezonid pod wpływem działania esteraz układu oddechowego przekształca się do swojej aktywnej postaci – dezizobutyrylu cyklezonidu (des-CIC).

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.