Czytelnia on-line

Alergologia Terapia 2021, 4 ( 399 ) :  50  -  59

Glikopironium w astmie

Glycopyrronium in asthma

Summary: Bronchoconstriction represents a distinct feature of chronic obstructive lung diseases including COPD and asthma. Cholinergic contractile tone is increased in inflammation in asthma, thus short (SAMA) and long acting muscarinic antagonists (LAMA) play an important role in the management of this disease. Glycopyrronium provided significant bronchodilation and bronchoprotection in methacholine challenge model in asthmatic subjects. Several studies evaluated clinical efficacy and safety of new LAMAs, including glycopyrronium bromide, in triple fixed combinations (LAMA/LABA/ICS) in one inhaler. Fixed combination of extrafine beclomethasone dipropionate, formoterol fumarate, and glycopyrronium bromide (BDP/FF/GB) in pMDI was found to significantly improve lung function and to reduce the rate of moderate and severe exacerbations by 15% in TRIMARAN and by 12% in TRIGGER trial. In conclusion, there is now substantial evidence of high efficacy and optimal safety profile of glycopyrronium in asthma that is uncontrolled despite treatment with an ICS/LABA combination. LAMAs as add on to current therapy may be of value in several cohorts of asthmatics, including but not limited to asthma/COPD overlap, frequent exacerbators, patients with significant mucus production or those with steep decline in lung function. This regimen is highly recommended by GINA and European Respiratory Society (ERS) guidelines as an optimisation step for patients with severe asthma before introduction of any biologic treatment or systemic corticosteroids.
Keywords: asthma, anticholinergic drugs, double bronchodilatation, triple therapy, glycopyrronium bromide
Słowa kluczowe: astma, leki antycholinergiczne, podwójna bronchodylatacja, terapia trójlekowa, glikopironiowy bromek

Podstawą patofizjologii chorób obturacyjnych, astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) jest zwężenie światła oskrzeli. Do bronchokonstrykcji prowadzi szereg zjawisk, w tym skurcz mięśni gładkich budujących oskrzela, obrzęk śluzówki, hiperplazja komórek kubkowych, a w konsekwencji nadmierna produkcja śluzu, proliferacja naczyń krwionośnych oraz przebudowa ścian oskrzeli (remodeling). Konsekwencją opisywanych zjawisk jest obraz kliniczny choroby z dominującym skurczem oskrzeli, postępującą lub napadowa dusznością, uciskiem w klatce piersiowej oraz pogorszeniem tolerancji wysiłku. Nie dziwi więc, że leki bronchodylatacyjne mają ugruntowaną pozycję w terapii chorób obturacyjnych. Substancje o właściwościach agonistycznych w stosunku do receptora β2 -adrenergicznego wskutek aktywacji cyklazy adenylowej zwiększają stężenie wewnątrzkomórkowego cAMP, co prowadzi do rozkurczu mięśniówki gładkiej. Antagoniści receptorów cholinergicznych (leki cholinolityczne) zmniejszają zależne od acetylocholiny napięcie mięśni gładkich oskrzeli oraz ograniczają nadmierną produkcję śluzu.

Zdjęcie: Photogenica

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.

Inne prace autorów:
  • dr hab. n. med., prof. nadzw. Maciej Kupczyk Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, II Katedra Chorób Wewnętrznych, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. N. Barlickiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • prof. dr hab. n. med. Piotr Kuna Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, II Katedra Chorób Wewnętrznych, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. N. Barlickiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi