Głęboka stymulacja mózgu (deep brain stimulation, DBS) to, jak sama nazwa wskazuje, stymulacja struktur znajdujących się głęboko w mózgu prądem o określonym natężeniu, określonej częstotliwości i określonej szerokości impulsu za pomocą elektrod umieszczonych w takich strukturach jak jądro niskowzgórzowe (subthalamic nucleus, STN) czy część wewnętrzna gałki bladej (globus pallidus internus, GPi). Układ do głębokiej stymulacji mózgu składa się z elektrod (najczęściej dwóch, choć możliwa też jest stymulacja jednostronna) umieszczonych w obu półkulach mózgu oraz łącznika, czyli elastycznego kabla łączącego wychodzącą na powierzchnię czaszki elektrodę ze zlokalizowanym najczęściej na klatce piersiowej generatorem impulsów (neurostymulatorem). Całość układu jest zamknięta pod skórą pacjenta (rycina 1).

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.