Czytelnia on-line

Alergologia Terapia 2026, 4 ( 459 ) :  18  -  24

Depemokimab – nowe przeciwciało monoklonalne przeciwko interleukinie 5 do leczenia astmy i przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa

Depemokimab – a novel anti-interleukin-5 monoclonal antibody for the treatment of asthma and chronic rhinosinusitis with nasal polyps

Summary: Type 2 inflammation represents a key pathogenic mechanism underlying multiple eosinophilic diseases, including severe eosinophilic asthma and chronic rhinosinusitis with nasal polyps (CRSwNP). Interleukin-5 (IL-5) plays a central role in eosinophil differentiation, activation, and survival, and its neutralization constitutes a well-established therapeutic strategy in disorders characterized by eosinophilia. Depemokimab (Exdensur®, GSK) is the first ultra–long-acting humanized IgG1 monoclonal antibody targeting IL-5, enabling administration once every 26 weeks (twice yearly). Its prolonged half-life (38–53 days) has been achieved through YTE modification in the Fc region, enhancing binding to the neonatal Fc receptor (FcRn), and through increased affinity for IL-5 via amino acid substitutions in the variable region of the heavy chain. In the replicated phase III SWIFT-1 and SWIFT-2 trials (n = 762), depemokimab 100 mg administered subcutaneously every 26 weeks reduced the annualized exacerbation rate in severe eosinophilic asthma by 54% compared with placebo (RR 0.46; 95% CI 0.36–0.59), with a 72% reduction in severe exacerbations requiring hospitalization or emergency department visits. In the phase III ANCHOR-1 and ANCHOR-2 trials (n = 528) involving patients with CRSwNP, depemokimab significantly reduced total endoscopic nasal polyp score (difference −0.7; p < 0.001) and nasal obstruction severity (difference −0.24; p = 0,003) compared with placebo. The safety profile was comparable to placebo across both indications. This review provides a comprehensive analysis of the preclinical, pharmacological, and clinical data on depemokimab, with particular emphasis on its mechanism of action, model- -informed clinical development strategy, pivotal trial outcomes, and positioning within the therapeutic landscape of eosinophilic diseases.
Keywords: depemokimab; interleukin-5; eosinophilic asthma; chronic rhinosinusitis with nasal polyps; monoclonal antibodies; type 2 inflammation; biologic therapy
Słowa kluczowe: depemokimab, interleukina 5, astma eozynofilowa, przewlekłe zapalenie zatok z polipami nosa, przeciwciała monoklonalne, zapalenie typu 2, terapia biologiczna

Choroby dróg oddechowych z towarzyszącym zapaleniem eozynofilowym stanowią istotny problem zdrowia publicznego na świecie. Ciężka astma dotyka ok. 5% populacji chorych na astmę, a przewlekłe zapalenie zatok przynosowych z polipami nosa (CRSwNP) występuje u 2–4% populacji ogólnej, przy czym obie jednostki chorobowe często współistnieją – astmę stwierdza się u ponad 50% chorych na CRSwNP. Wspólnym mianownikiem patogenetycznym obu schorzeń jest zapalenie typu 2 (type 2 inflammation), w którym kluczową rolę odgrywają cytokiny, w tym: interleukina 4 (IL-4), interleukina 13 (IL-13) oraz – w kontekście eozynofilii – interleukina 5 (IL-5).

Zdjęcie: Photogenica.

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.

Inne prace autorów:
  • dr hab. n. med. Michał Panek, prof. UM Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, II Katedra Chorób Wewnętrznych, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. N. Barlickiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
  • prof. dr hab. n. med. Piotr Kuna Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, II Katedra Chorób Wewnętrznych, Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. N. Barlickiego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Dodaj komentarz