Przez wiele lat objawy zgłaszane przez kobiety w okresie perimenopauzalnym były uznawane za „naturalny etap życia”, co skutkowało ich niediagnozowaniem i nieleczeniem. Zrozumienie długoterminowych następstw niedoboru estrogenów, szczególnie w kontekście przyspieszonej utraty masy kostnej, wzrostu ryzyka osteoporozy i złamań, niekorzystnych zmian w gospodarce lipidowej oraz wzrostu ryzyka chorób sercowo naczyniowych, zmieniło jednak tę sytuację (1). Perimenopauza jest coraz częściej postrzegana jako krytyczne „okno czasowe” dla prewencji pierwotnej wielu chorób przewlekłych, a nie tylko jako faza przejściowa z objawami wymagającymi doraźnego łagodzenia (2). Jednym z elementów tego postępowania jest prewencja i leczenie choroby otyłościowej.

Zaloguj się i przeczytaj bezpłatnie całą treść artykułu.

Nie masz jeszcze konta dostępowego?
Zarejestruj się bezpłatnie, a otrzymasz:
* dostęp do wszystkich doniesień oraz pełnych tekstów artykułów naukowych w naszej Czytelni,
* prawo do bezpłatnego otrzymywania newslettera "Aktualności TERAPIA" z przeglądem interesujących i przydatnych wiadomości ze świata medycyny oraz systemu ochrony zdrowia w Polsce i na świecie,
* możliwość komentowania bieżących wydarzeń oraz udziału w ciekawych quizach i konkursach.
Zapraszamy serdecznie, dołącz do naszej społeczności.